De herfst, een tijd van vertragen en verstillen
Na een periode van veel naar buiten gaan
brengt de herfst mij zachtjes aan terug naar binnen.
De natuur is daarbij een grote inspriratiebron.
Zoals onder de woeste golven van de zee
de diepe oceaan in vrede ligt te rusten,
zo kan ook ik de rust in mezelf doorvoelen
van oordeelvrij aanwezig zijn.
Zoals de zware donkere wolken
door het open luchtruim omarmd worden,
zo kan ook ik mijn angsten en frustraties omarmen
in mild en liefdevol gewaarzijn.
Zoals de lange en koude nachten
de natuur vertragen en verstillen,
zo kan ook ik vertragen en verstillen
en mijn innerlijke kracht vernieuwen.
En zoals ook in de herfst de priemende zonnestralen
de bomen, de planten en de dieren blijven verwarmen,
zo kan ook ik het licht in mezelf blijven koesteren
en vanuit een warm hart met de ander verbinden.
Voel maar …
de rust in jezelf
van oordeelvrij aanwezig zijn,
de ruimte in jezelf
van liefdevol gewaarzijn,
de stilte in jezelf,
je innerlijke kracht,
het licht dat in jou leeft,
je verbinding met de ander.
In voelen en doorvoelen,
in vertragen en verstillen,
openbaart zich de Essentie van ons Mens Zijn.
Leef je leven vanuit je Hart ❤️
𝘐𝘬 𝘴𝘤𝘩𝘳𝘪𝘫𝘧 𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘣𝘦𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯𝘪𝘴𝘴𝘦𝘯 𝘰𝘱 𝘥𝘦 𝘳𝘦𝘪𝘴 𝘯𝘢𝘢𝘳 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘩𝘢𝘳𝘵.
𝘞𝘪𝘭 𝘫𝘪𝘫 𝘥𝘪𝘦𝘱𝘦𝘳 𝘤𝘰𝘯𝘵𝘢𝘤𝘵 𝘮𝘢𝘬𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘥𝘦 𝘌𝘴𝘴𝘦𝘯𝘵𝘪𝘦 𝘥𝘪𝘦 𝘪𝘯 𝘫𝘰𝘶 𝘭𝘦𝘦𝘧𝘵?
𝘌𝘯 𝘣𝘦𝘯 𝘫𝘦 𝘣𝘦𝘳𝘦𝘪𝘥 𝘥𝘢𝘢𝘳𝘵𝘰𝘦 𝘥𝘦 𝘸𝘦𝘨 𝘯𝘢𝘢𝘳 𝘣𝘪𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘵𝘦 𝘯𝘦𝘮𝘦𝘯?
𝘞𝘦𝘦𝘴 𝘸𝘦𝘭𝘬𝘰𝘮, 𝘭𝘪𝘦𝘷𝘦 #𝘷𝘳𝘪𝘦𝘯𝘥𝘦𝘯𝘷𝘢𝘯𝘩𝘦𝘵𝘩𝘢𝘳𝘵,
𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘦𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘴𝘱𝘳𝘦𝘬,
𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘦𝘦𝘯 𝘭𝘶𝘪𝘴𝘵𝘦𝘳𝘦𝘯𝘥 𝘰𝘰𝘳,
𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘦𝘦𝘯 𝘰𝘯𝘵𝘮𝘰𝘦𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘷𝘢𝘯 𝘩𝘢𝘳𝘵 𝘵𝘰𝘵 𝘩𝘢𝘳𝘵.
𝗝𝗼𝗵𝗮𝗻
𝗟𝗲𝗲𝗳 𝗷𝗲 𝗟𝗲𝘃𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻𝘂𝗶𝘁 𝗷𝗲 𝗛𝗮𝗿𝘁 ❤️
Opmerkingen